एका राज्याचा राजा बऱ्याच दिवसांपासून दुःखी होता. कित्येक इलाज करूनही त्याचं दुःख काही कमी झालं नाही. यावर उपाय म्हणून राज्यातील एका सज्जन गृहस्थाने राजाला ‘खुश माणसाचा सदरा’ परिधान करण्याचा सल्ला दिला. राजाचे शिपाई संपूर्णतः खुश असणाऱ्या माणसाच्या शोधात त्वरित रवाना झाले. त्यांनी खूप शोधाशोध केली. परंतु पूर्णतः खुश असणारा माणूस

जीवनात निर्णय घेेणं खरंच महत्त्वाचं आहे का? ‘होय!’ आपण स्वतःचे निर्णय स्वतः घेऊ शकलो नाही, तर आपल्याला इतरांचं मत ग्राह्य मानावं लागतं. त्यांचं ऐकावं लागतं. इतकंच नव्हे, तर आपल्या जीवनाबद्दल लोकांनी घेतलेल्या निर्णयांची अंमलबजावणी आपल्याला गुपचूप करावी लागते. तुम्ही जर छोटे छोटे निर्णय घेऊ शकला नाही तर, ‘मी नेहमी लहानसहान

व्यक्तिगत जीवन असो वा सामाजिक, ऑफिस असो वा घर, स्वतःशी असो वा इतरांशी… सर्व ठिकाणी एक कॉमन समस्या दिसून येते. ती म्हणजे ‘मिस कम्युनिकेशन’ अर्थात चुकीच्या पद्धतीने संवाद साधणं. यासाठी सर्वप्रथम कम्युनिकेशन म्हणजे काय, हे समजून घेणं आवश्यक ठरतं. संवादाद्वारे, चर्चेद्वारे एखादा मनुष्य समोरच्या माणसाला जो संदेश देऊ इच्छितो, तो

मला ‘अंतिम सत्य’ काय आहे, हे जाणून घ्यायचंय. पण त्यासाठी शरीराला खरंच पीडा द्यायला हव्यात का, त्यासाठी खरोखरंच कठोर साधना करण्याची गरज आहे का? या प्रश्नां ची उत्तरं मला कुठं बरं मिळतील? सध्या विश्वारत जे अध्यात्म-मार्ग उपलब्ध आहेत, त्यांमध्ये काहीतरी हरवल्यासारखं वाटतंय. असं वाटतंय, जणू या मार्गांमध्ये काही त्रुटी आहेत.

आज जिकडे बघावं तिकडे, सर्व क्षेत्रांत भ्रष्टाचार दिसून येतो. सगळीकडे भ्रष्टाचाराची चर्चा ऐकू येते. पण तुम्हाला माहित आहे का, की या सगळ्यातील मोठा भ्रष्टाचार कोणता? हा भ्रष्टाचार सकाळपासून रात्रीपर्यंत, अगदी दिवसभर सर्रास चाललेला असतो. इतकंच नव्हे तर या भ्रष्टाचारात जवळ जवळ सगळेच लोक गुंतलेले असतात. हा भ्रष्टाचार मानवजातीसाठी अत्यंत हानीकारक

खोजी- आत्मसाक्षात्कार हेच मनुष्यजन्माचं अंतिम ध्येय आहे, की त्या पलीकडेही आणखी काही आहे? सरश्री- या प्रश्नाचं उत्तर देण्यापूर्वी हे जाणून घेणं महत्वाचं आहे, की तुम्हाला आत्मसाक्षात्काराचा अर्थ किती कळला आहे. ध्यान साधना करत असताना एखाद्या दिवशी साधकाला सखोल ध्यान अवस्थेचा अनुभव प्राप्त होतो. त्या काळात तो अ-मन, निर्विचार अवस्थेत असतो.